بسمه تعالی
سلام
- این روزهایم احساس سکوت مجازی میکنم.هر روز چند دقیقه ای وارد مجازستان میشوم و اول از همه از لینک های بالای مرورگر "blogfa" را کلیک میکنم
و بعد وبلاگ دوستان.سری میزنم و اگر سکوتم شکست،چند کلمه ای اعلام وجود میکنم و بعد سایت گلستان و نگاهی به لیست در انتظار نمره ی طرح که هنوز نیامده !و بعد سریع : "disconnect"
و تمام!
- روزگار خودم هم بد نیست .دوران آرامش پس از طوفان امتحانات را میگذرانم و سعی میکنم قدر این آرامش را بدانم.هر چند از طرفی ناراحتم و نگران برای عزیزانی که در بستر بیماری دارم.اما شکر! کاری جز توکل نمی توان انجام داد!
گاه به گاه برایشان ذکر میگویم تا "او" خودش یار و یاورشان باشد.که خوب طبیب و مهربانی ست.
- دیروز و شب قبلش مهمان داشتیم و چقدر دوست دارم شور و انرژی مهمان داشتن و میزبان بودن را. انگار خانه رنگ و بوی دیگری دارد وقتی که "حبیب خدا " در خانه ات حضور دارد.
- مهربانم!
این روزها انگار به دنبال صدایی هستم که حرفهایم را بشنود.نمیدانم چه میخواهم بگویم .شاید نه حرف خاصی باشد و نه حدیث تازه ای اما میخواهم حرف بزنم و شاید حرف بزند با من و من بشنوم.! با تمام وجودم!
مهربانم!
مواظبم باش.سپرده ام به خودت!
ضمیمه:
1-"کتابدار" عزیزم! فصل جدید زندگی ات مبارک! در پناه حق خوشبخت و سعادتمند باشید.
2-"خاور" عزیزم! دلم برات تنگ شده! بیا خونمون ببینمت!
3-اللهم اشف کل مریض